Doorgaan naar hoofdcontent

Karel Knus zoekt de grens op - Dag 1

Na een zoektocht van vier maanden, kan ik mij sinds 8 juli camperbus eigenaar noemen. Een witte, luchtgekoelde, 1 .6 benzinemotorVolkswagen T3 om precies te zijn. En trots dat ik daarop ben! *glundert* Het plaatwerk heeft wat plekjes op de welbekende delen, maar het boxerblok is droog en de dragende delen hard.

Na wat twijfels over wat de bestemming wordt van onze reis dit jaar, besluiten we de grens op te gaan zoeken. We stippelen een route uit langs de gehele Nederlandse grens en proberen daarbij zoveel als mogelijk te kiezen voor Natuurcampings. De eerste stop is Texel.

Voor vertrek van alles ingekocht zoals een dekbed en keukengerei, zodat we niet ons halve huis moeten leeghalen voor elke keer dat we op pad willen. Karel heeft voor ons voldoende ruimte om alles netjes op te bergen en vrij vlot is alles ingepakt en zijn we klaar voor vertrek.

Na nog geen drie kwartier rijden, hoor ik een psssjjjt en vraag ik Martin of hij het ook hoorde. Al snel zegt hij: 'Stop, stop! Je hebt een lekke band!' Dus stonden we daar dus langs de snelweg met een lekke band rechts achter. 


Martin heeft heel snel en vaardig het reservewiel eronder gezet, waarbij wij meteen onze eerste lessen hebben geleerd:
1. Neem op elke reis veiligheidshesjes en een gevarendriehoek mee
2. Controleer voor een trip ook altijd of je reservewiel in goede staat verkeerd

Het reservewiel had namelijk erg weinig lucht in de band, dus toen deze eenmaal onder de bus zat, zijn we heel zachtjes via de vluchtstrook naar de eerstvolgende benzinestation gereden en hebben daar wat lucht in -meteen maar- alle banden gedaan. Na wat navraag op de Volkswagen T3 Liefhebbers groep en de check de volgende dag bij de garage bleek het probleem voort te zijn gekomen uit een uitgedroogd ventiel. Kosten: €20,- en een potje Vaseline om alle ventielen in te smeren om dit probleem in de toekomst tegen te gaan.

We arriveren in het mooie Den Helder en varen daar met de Teso naar Texel.  



Op Loodsmansduin aangekomen parkeren we de bus op een echte camperplaats op plekje Grutto 2 (en morgen op 4) tussen enorme Curverboxen.


Het plekje op zich is niet wat je noemt sfeervol, maar de camping is wel mooi. Overal prachtige paarse heide en op loopafstand (nogal snel op een eiland als Texel) een heel fijn strand.


We wandelen ongeveer 2 uur en bekijken allerlei bloemen, planten en steentjes, maar ook de poep van een konijn, een rund en andere belangrijke zaken in de wereld van een meisje van vier. Alle slakken waren overactief en hielden de paden goed bezet, dus ook deze moesten bijna allemaal één voor één bewonderd worden. We doen er dus alles aan om de wandeling interessant te houden voor een kleintje met zere benen die ook te moe wordt voor haar meegebrachte step.






Na het uitwaaien op het strand -wat niet anders kan op Texel geloof ik- vervolgen we onze wandeling buswaarts. We leggen Nora in de Bedstee, ofwel de ruimte achter de bank waar we een laken voorhangen. 

Als wij gaan slapen verplaatsen we haar naar het bedje dat we maken op de grond tussen de koelkast en voorraadkast op de grond. Past precies.

Het weer zorgt ervoor dat we niet kunnen buiten zitten en zo komen we erachter dat de naam Karel Knus niet verkeerd gekozen is. Martin poogt in het schemerdonker de koelkast werkend te krijgen, maar krijgt dit niet voor elkaar. Hij brengt mij een onbedoelde en ongevraagde serenade van een half uur schelden en vloeken, omdat het gebrek aan een gepland koud biertje het allerergste is dat hem nu kennelijk kan overkomen. Het feit dat ik een viskoffer vol knutselspullen bij mij heb, onze dochter haar complete verzameling Disneyboeken mee heeft en wij beiden van Noord Europese grootte zijn helpt niet mee in zijn zoektocht naar de oplossing. De ruimte in een T3 is helaas niet eindeloos en de vraag komt in mij op of deze bus niet te knus is voor ons reizend gezelschap, maar dat zal deze trip ons moeten leren. Voor nu zullen we het ermee moeten doen en gebruiken we de tijd voor het schrijven van onze journals. En wat mij betreft: 'Wat kan mij de koelkast nou schelen!' deze bus is mijn Zentuin. 

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Volkswagen T3 Liefhebbers Treffen 2016

Sinds een jaar eigenaar van een Volkswagen T3 1,6 luchtgekoelde benzine camperbus. Een mond vol. En uit het hoofd geleerd.
Ik moet ondanks mijn glow-in-the-dark-blonde coupe toch nog een beetje snugger uit de hoek komen bij zo'n eerste meeting. Vond ik dan. Twijfel of het is gelukt trouwens.
De meeting kwam in mijn vizier doordat ik lid ben van de Nederlandse T3 community op Facebook. Na een jaar was ik benieuwd naar de 3d versie van al die profielfoto's
Een kleine 5 uur deden we over de rit van Vlaardingen naar Veendam. Een Treffen is leuk. De TT in Assen is leuk. De A28 vond het minder tof. De reis terug reden we in een kleine drie uur en werden we vergezeld door alle motorrijders vanaf de TT en werden wij -evenals de motoren- vanaf de berm en bruggen toegewuifd door 'Brommer kiekende lui'. Fantastisch.
Evenals het Treffen. Fantastisch!
Het gebeuren vond plaats in the middle of bubblefuck nowhere... anderen kennen het als Veendam. Het was een heerlijke stek waar ik mij me…

Morgenblond - Quote

De Morgenblond quotes zijn korte statements die jouw dag nét iets mooier, liever, grappiger of diepzinniger maken.

Morgenblond - Quote

De Morgenblond quotes zijn korte statements die jouw dag nét iets mooier, liever, grappiger of diepzinniger maken.