Doorgaan naar hoofdcontent

Karel Knus zoekt de grens op - Dag 7

Een ontbijtje voor de tent, opruimen en daarna nog even op de koffie bij mijn vader en Janny. Het zal niet heel lang meer duren voor we gaan vertrekken dus Nora benut elke speelminuut ten volle. Het afscheid tussen Nora en Bram is een tranentrekker. Verdrietig maar niet knuffelend -omdat je dat niet meer doet met een meisje als je al zes bent- zeggen de twee kleuters elkaar gedag. Als we bijna gaan, rent Bram Nora achteraan en geeft haar een Milky Way. Het was het meest zoete gebaar dat onze kleine vriend kon opbrengen. Nora geeft hem zo snel een zoen dat hij fronzend met zijn hand over zijn wang veegt en de eerste de beste afleiding aangrijpt om zich uit de voeten te maken.


We knuffelen iedereen en rijden zwaaiend de camping af om verder af te dwalen zuidwaarts. Eerst doen we nog even het dorp aan om een sticker voor de Bruine Koffer te bemachtigen en onze blootvoetse dochter te voorzien van nieuw schoeisel. Kinderen slijten schoenen op vakantie nog sneller dan tijdens een regulier speelkwartier op school, zo blijkt.

Mijn zelfaangeprate dwangneurose krijgt ook in dit dorp gehoor bij het bezoeken van de plaatselijke kringloop. Hier vind ik een mosterdgeel spaarpotje van de Boerenleenbank en zo kan ik tevreden de Knussebus instappen en verder gaan (nadat ik de verkoper heb duidelijk gemaakt dat ik mijn bus niet, echt niet, verkoop).



We zakken af en gaan daarbij een stukje door Duitsland en keren daarna via een smal paadje terug in Nederland en arriveren daarbij tevens op Natuurcamping Het Smokkelpad die zijn naam om de te verwachten reden heeft verkregen. Door Ton (een andere Ton dan hier) worden we naar ons plaatsje gewezen. Hij vertelt ons ook over de geschiedenis van Het Smokkelpad die ons in gedachten terug neemt naar oorlogstijd. Douaniers lagen onder de heg aan de rand van het terrein op de grens en probeerden hier smokkelaars van verschillende voedingsmiddelen te pakken te krijgen. Boeren seinden elkaar in dat de douaniers er lagen door bij het wasgoed een rode zakdoek aan de lijn te hangen. Smokkelaars wisten dan dat ze op dat moment niet veilig waren en dus beter konden wachten. Boeren pestten de douaniers door bij het bemesten van het land extra met de urine en stront te smijten richting heg.

De heg is inmiddels verdwenen, de grenzen zijn open en de oorlog is hier al lang voorbij gelukkig. We bevinden ons nu op een ruim veld omringd door scheve muurtjes, struiken, bomen en houten hekken. Bij het uitstappen, schieten er meteen allerlei kleine kikkertjes op vanuit het gras.


Naast ons parkeert een T3 uit 1988, bestuurd door Annette. Annette is een echte stoere chick met kort donker haar, tanktop en mountainbike kuiten. Als de Dieselbus staat, zet ze kordaat al haar spullen klaar, schuift de luifel aan de bus en positioneert zichzelf op een stoel. Maar niet voordat ook haar vlaggetjes hangen. 'Het blijft toch een meisje', aldus Martin.


Terwijl Annette haar kamp opslaat, zijn wij wandelend richting dorp voor de onderdelen van ons avondmaal. We wandelen langs gigantische huizen met keurige tuinen die mij wat benijdend doen kijken. Deze stadsvrouw is vanbinnen soms nog een plattelandsmeisje.
Martin had Nora gevraagd wat ze wilde eten en 'daar moet ik even over nadenken', was het antwoord. Kort daarna beantwoord met 'Pallepoeken!'. We gaan vanavond dus ontdekken hoe geschikt ons busje is voor het betere pannenkoekenwerk. Geschikt, blijkt later. Maar je moet wel geduld hebben.


Onderwijl komen we de ene na de andere klassieke tractor tegen die hier, zoals we later van Ton horen, zijn vanwege de Tractor Vierdaagse. Het draagt voor ons in elk geval bij aan het echte plattelandsgevoel. Zelf heeft Ton er ook eentje in de tuin.

Aan de picknicktafel -die we nog verschoven hebben richting avondzon- spelen we nog een potje schaak onder het genot van een heerlijk bakkie zwart goud. 


Nora is op eigen initiatief op zoek gegaan naar andere kinderen op het naastgelegen veld. Als ik bij haar ga kijken, tref ik haar tussen allerhande speelgoed achter een deftig oranje T3 met zeer trotse eigenaren. Ondanks dat ze aan de avondmaaltijd -bestaande uit onder andere salade en gerookte zalm- zitten, praat met name de man honderduit over de bus die zij nu twee jaar in bezit hebben. Het was eigenlijk een idee van zijn vrouw en hij vond het eerst niks, nu wil hij niet meer anders. Meerdere keren staat hij op van tafel om mij iets te laten zien in de bus. De mooie bloemenbekleding, de kussentjes die een schoonzus naaide en als klap op de vuurpijl de waxinehoudertjes met gehaakte bloemen die zijn nichtje maakte. 'Och, die zijn we helemaal vergeten!' verzucht hij terwijl hij het vrolijke haakwerk op tafel zet. Om zijn salade niet verder warm te laten worden, bedank ik hem voor zijn spontaniteit en bereid Nora voor op het aankomende slaapritueel.

Martin en ik overdenken onze reis tot dusver en realiseren ons dat het door de Volkswagen aangemoedigde langzame tempo in combinatie met de rust en ruimte van natuurcampings helemaal ons 'ding' (vreselijke uitdrukking, maar ik heb nog geen woord gevonden dat even pakkend is) blijkt te zijn.

Met het geluid van huilende erfhonden, de klanken van coverbands op een festival in het naastgelegen dorp en het geronk van landbouwvoertuigen die tot in de late uurtjes nog intensief gebruikt worden, sluiten wij -genietend- de avond.


Reacties

Populaire berichten van deze blog

Volkswagen T3 Liefhebbers Treffen 2016

Sinds een jaar eigenaar van een Volkswagen T3 1,6 luchtgekoelde benzine camperbus. Een mond vol. En uit het hoofd geleerd.
Ik moet ondanks mijn glow-in-the-dark-blonde coupe toch nog een beetje snugger uit de hoek komen bij zo'n eerste meeting. Vond ik dan. Twijfel of het is gelukt trouwens.
De meeting kwam in mijn vizier doordat ik lid ben van de Nederlandse T3 community op Facebook. Na een jaar was ik benieuwd naar de 3d versie van al die profielfoto's
Een kleine 5 uur deden we over de rit van Vlaardingen naar Veendam. Een Treffen is leuk. De TT in Assen is leuk. De A28 vond het minder tof. De reis terug reden we in een kleine drie uur en werden we vergezeld door alle motorrijders vanaf de TT en werden wij -evenals de motoren- vanaf de berm en bruggen toegewuifd door 'Brommer kiekende lui'. Fantastisch.
Evenals het Treffen. Fantastisch!
Het gebeuren vond plaats in the middle of bubblefuck nowhere... anderen kennen het als Veendam. Het was een heerlijke stek waar ik mij me…

Morgenblond - Quote

De Morgenblond quotes zijn korte statements die jouw dag nét iets mooier, liever, grappiger of diepzinniger maken.

Morgenblond - Quote

De Morgenblond quotes zijn korte statements die jouw dag nét iets mooier, liever, grappiger of diepzinniger maken.