Doorgaan naar hoofdcontent

Karel Knus zoekt de grens op - Dag 8

Vieze voeten, lege hoofden. Het is in vier woorden onze vakantiestemming. We genieten door te spelen, schrijven, knutselen, wandelen, praten en te niksen. Wakker worden als we niet meer moe zijn met slapen en vertrekken als we eraan toe zijn. Per ongeluk hebben we daarmee toch een best vast schema gekregen en vertrekken we steevast rond half twaalf. Maar het is zo fijn dat we niet op de klok kijken om dit te bewerkstelligen, kennelijk is dit gewoon ons tempo.


Nog even van Groesbeek genieten en zo vertrekken richting Vaals in Limburg. Maar eerst loopt Martin nog naar 'dat is toch super ver papa?!' Duitsland met Nora. En Muis.


En ik bekijk hun héle reis vanaf mijn luie stoel.


De geplande reis naar Vaals eindigt echter in Panningen. Door vreemde geluiden tijdens -met name- het schakelen, besluiten we de snelweg te verlaten en middels N-wegen Vaals te bereiken, maar doordat we het niet helemaal vertrouwen en het zonde is als je wellicht de boel in de soep draait, besluiten we een stop te maken. Ik speur naar bruine borden met een icoontjes van een speeltuin met drink&eetgelegenheid. We komen aan bij een speeltuin en Nora verdwijnt meteen in een draaimolen, terwijl Martin om advies vraagt bij de ANWB en ik vast wat te drinken voor ons drie bestel. De ANWB vermoed dat het niks ernstigs is, maar morgen bij een garage langsgaan is altijd een goed idee. Als we zien dat deze speeltuin bij een camping hoort, zijn we al snel overstag en boeken we een nachtje. De camping in Vaals zeg ik af, mijn geld krijg ik uiteraard niet terug, maar de dame is zo vriendelijk om een tegoedbon te sturen voor het laagseizoen.


Aangezien de keuze wel rust geeft en we aan Nora geen kind meer hebben, bestellen we bij wijze van verlate lunch een uitsmijter. De zon is heerlijk en Panningen is ook Limburg. Prima.


Als we Karel hebben geparkeerd en over de camping lopen, zien we meteen dat dit een kleuterparadijs is. Zowel binnen als buiten een zwembad, er is een springkussen, allerlei speeltuintjes, een visvijver, een indoor klimparadijs en een animatieteam. De tweede nacht boeken we ook maar vast. Dat betekent voldoende garagetijd en een gelukkig kind. Het lijkt erop dat Beringerzand helemaal niet zo'n vervelende plek is om te stranden. Panne in Panningen. De ironie is compleet.

De tent is opgezet, zodat Nora en ik morgen een uitvalbasis hebben als Martin langer in de garage zou moeten blijven. Ideaal deze tent dus! De buurvrouw heeft een zeer lange waslijn gespannen en bij navraag blijkt dat wij deze mogen gebruiken voor de was die wij morgen gaan draaien volgens het wasrooster van de camping. Prettig dat je geen anderhalf uur moet wachten in een hok in de hoop op een wasmachine. Er worden hier dagelijks rooster opgehangen waarop je kunt intekenen. Dus maandag is wasdag. Hoognodig ook inmiddels. Iets met een kleuter en natuurcamperen.

Nora heeft zich laten schminken als regenboogvlinger op eigen verzoek, toch wil ze gaan zwemmen. Die schmink is hardnekkiger dan ik had verwacht, want na een uur zwemmen is die zooi er nog niet af.

Na het diner van friet breekt de avond aan en spelen Martin en ik ons derde potje schaak. Inmiddels krijgt hij steeds wat meer weerstand van mij, wat het spel interessanter maakt. Toen Martin vanmorgen Nora met een schaakspel aantrof en zij alle stukken netjes soort bij soort had gezet, heeft hij een poging gedaan haar ook de eerste beginselen bij te brengen. Echter, toen niet veel later de twee paarden kussend over het speelveld huppelden in Nora's wereld, voelde Martin zich Schaakmat staan. 


Met het vallen van de avond schrijft Martin in zijn logboek en werk ik mijn art journal bij. Het is een prettige manier om de dag af te sluiten en om ons te helpen later nog eens in gedachten terug te gaan naar het genieten van nu.

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Volkswagen T3 Liefhebbers Treffen 2016

Sinds een jaar eigenaar van een Volkswagen T3 1,6 luchtgekoelde benzine camperbus. Een mond vol. En uit het hoofd geleerd.
Ik moet ondanks mijn glow-in-the-dark-blonde coupe toch nog een beetje snugger uit de hoek komen bij zo'n eerste meeting. Vond ik dan. Twijfel of het is gelukt trouwens.
De meeting kwam in mijn vizier doordat ik lid ben van de Nederlandse T3 community op Facebook. Na een jaar was ik benieuwd naar de 3d versie van al die profielfoto's
Een kleine 5 uur deden we over de rit van Vlaardingen naar Veendam. Een Treffen is leuk. De TT in Assen is leuk. De A28 vond het minder tof. De reis terug reden we in een kleine drie uur en werden we vergezeld door alle motorrijders vanaf de TT en werden wij -evenals de motoren- vanaf de berm en bruggen toegewuifd door 'Brommer kiekende lui'. Fantastisch.
Evenals het Treffen. Fantastisch!
Het gebeuren vond plaats in the middle of bubblefuck nowhere... anderen kennen het als Veendam. Het was een heerlijke stek waar ik mij me…

Kutkanker

Een beginzin en de timer op 9 minuten. Negen minuten om ongeremd te schrijven zonder mijzelf te bekritiseren. De pen moet blijven gaan tot de wekker gaat. Zonder edit (behalve wat tussenruimte om de leesbaarheid te vergroten) is dit het resultaat.
'Ik heb gedroomd dat...' Ik heb gedroomd dat er een engel kwam die oma wilde meenemen. Haar hoofd is stuk en hij wil haar meenemen naar de wereld van minder pijn. Van mij mag die engel optieven. Niet omdat ik wil dat oma pijn lijdt, maar ik kan het zelf nog niet verdragen om haar niet meer op te kunnen zoeken. Dat knielen op een bed violen mag voor mij nog wel 20 jaar uitgesteld worden.  Ik wil nog praten over opa en over hoe bot hij was.  En luidruchtig. En over hoe we hem missen.
Maar oma heeft geen 20 jaar, oma heeft nog hooguit zes maanden zei de engel.
Het gebrek aan vleugels en zijn naamkaartje op de borst doen mij ontwaken en planten mij in de wereld der wetenschap en medicijnen.
Kutengel Kutdokter Kutkanker
Ik wil oma nog aaie…

10 jaar ♥

Tien jaar getrouwd. Wat is díé tijd om gevlogen!  En ik kan recht uit mijn hart zeggen dat ik niemand liever dan mijn Martin als de mijne zou willen.
Mijn grote liefde waarmee voorspoed leuker en tegenspoed dragelijker wordt.
Ik hou van die jongen, tot de schijt ons doodt.