Doorgaan naar hoofdcontent

Karel Knus zoekt de grens op - Dag 4

De dag begint in Harlingen waar we mogen genieten van een voorzichtig doorprikkend ochtendzonnetje. In het bonkend hart van het plaatsje kopen we kaarten voor Saar en Zuzia, de vriendinnetjes van onze dochter. Op een terras word ik door dochterlief gedicteerd en schrijf ik volgzaam alles op. Ze schrijft zelf haar naam en denkt dat met enkel de voornamen van de meisjes erop de kaart heus wel aankomt. Het leven van een kleuter is nog lekker overzichtelijk, maar voor de zekerheid schrijf ik toch maar het adres erbij.

Na de koffie gaan we op zoek naar proviand voor de komende maaltijden en kopen we een sticker voor op de bruine koffer. Vergapend aan de prachtige oude gevels, vinden we voor Nora in de etalage een houten puzzel met alle provincies van Nederland en vanwege het opvoedkundige gehalte schaffen we deze maar aan. Onszelf geven we een houten schaakspel in reiskoffertje. We worden heel lief geholpen door de olijke eigenaar van dit lieve speelgoedwinkeltje met de naam Pippel.


Hierna pakken we ons boeltje bij elkaar en vertrekken naar onze volgende stop. Vlakbij het Lauwersmeer in het noorden van Groningen strijken wij neer bij Natuurcamping Robersum in Vierhuizen.


Op deze camping aanbeland, komen we in aanraking met de vierjarige kleinzoon van de eigenaar Joost: Dennis. Dennis komt aanfietsen als wij net staan en zegt zonder enige vooraankondiging: 'Zo jullie bus is echt stom en klein!' Enigszins verbaasd over deze eerlijke, maar nogal directe verwelkoming breng ik uit: 'Zo, dat is ook niet echt heel aardig om te zeggen, maar goed, waarom vind jij onze bus stom eigenlijk?' 'Nou, omdat ie klein is', zegt het blonde jongetje, 'oké hij is niet stom, maar wel klein!' Aangezien het menneke daar op zich een punt heeft, laat ik het daarbij en vraag verder naar wie hij eigenlijk is. De wijsneus woont kennelijk met zijn ouders en zusje in het huis vooraan de camping en is dus vaak in de buurt van zijn opa en oma te vinden.



Met deze opa Joost hadden we al even kennis gemaakt. Een opvallende man met lang haar, een baard en een bril. Een man die zich niet snel van de wijs laat brengen als je hem zo ziet sjouwen met wat gereedschap en andere gastheer-gerelateerde zaken, Hij heeft ons verwezen naar een mooi plaatsje in de appelboomgaard waar wij als enige gasten staan. Op een ander veld staat nog een gezin met een tent en er komt nog heel even een stel met een busje kijken of ze hier willen verblijven, maar nog geen 10 minuten later vertrekken zij weer en laten ons in de rust en regen achter. Deze camping verdient absoluut gasten, het weer werkt gewoon even niet mee.

Nora valt in tegenstelling tot onze bus wel in de smaak bij Dennis en hij besluit dat ze wel zijn loopfiets mag lenen. Een step doet het namelijk niet heel best op het gras. Dus (loop)fietsend verplaatsen de twee kleuters zich enige tijd over de camping, ze komen nog even wat drinken en dan is het weer tijd voor regen. Dennis naar huis, wij naar binnen.


Inmiddels leven we met droge tijden van maximaal 10 minuten, waardoor zelfs een verkenningswandeling om de camping ons al snel rechtsomkeert doet gaan. Met zelfverzonnen loopjes waarbij we zeker subsidie hadden gekregen bij het Ministry of Silly Walks, leiden we Nora af van de chagrijnige lucht, de koude regen en de striemende wind en arriveren terug bij de Knussebus.


Tegen de verveling spelen Martin en Nora samen verschillende spellen zoals uiteraard kwartet en memory, terwijl ik de verveling te lijf ga door een uiltje te knappen in de bedstee. Als de verveling verdwijnt en de acceptatie begint, merken we dat we er stiekem best van genieten om even niks te moeten. Ondanks de regen is het fijn om samen te zijn met de mensen waar je van houdt, zelfs als het in een stomme kleine camperbus is. De regen heeft ook zijn charme. En soms is het wel droog. 


Martin is mijn keukenprins met semi-baard en ook in de bus begint hij zijn draai te vinden met het fornuis. We eten Nora's lievelingskost: spaghetti. Dat gaat er goed in bij ons drie na (weer) een dag regen. We bekijken met Nora nog even op haar puzzeltocht de inmiddels afgelegde route en wijzen de plekken aan waar we nog naartoe willen gaan. Vrij vlot daarna gaat Nora richting bedstee en verdwijnt in dromenland.

Martin vraagt of ik wil leren schaken, een spel waarvan ik denk dat je daar eigenschappen voor nodig hebt die niet bovenaan mijn kenmerkenlijstje staan zoals:
- Geduld
- Bedachtzaamheid
- Strategisch vermogen

Aangezien mijn art journal is bijgewerkt en buiten zitten met een wijntje en kijken naar de ondergaande zon er niet in zit, gun ik hem ook z'n lol en laat mij overhalen. 


Martin is een goede leraar en wijst mij steeds op stappen die ik zet en welke gevolgen dit heeft. Uiteraard verlies ik, maar ik ben mij in elk geval weer de kennis van een nieuw spel rijker.

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Volkswagen T3 Liefhebbers Treffen 2016

Sinds een jaar eigenaar van een Volkswagen T3 1,6 luchtgekoelde benzine camperbus. Een mond vol. En uit het hoofd geleerd.
Ik moet ondanks mijn glow-in-the-dark-blonde coupe toch nog een beetje snugger uit de hoek komen bij zo'n eerste meeting. Vond ik dan. Twijfel of het is gelukt trouwens.
De meeting kwam in mijn vizier doordat ik lid ben van de Nederlandse T3 community op Facebook. Na een jaar was ik benieuwd naar de 3d versie van al die profielfoto's
Een kleine 5 uur deden we over de rit van Vlaardingen naar Veendam. Een Treffen is leuk. De TT in Assen is leuk. De A28 vond het minder tof. De reis terug reden we in een kleine drie uur en werden we vergezeld door alle motorrijders vanaf de TT en werden wij -evenals de motoren- vanaf de berm en bruggen toegewuifd door 'Brommer kiekende lui'. Fantastisch.
Evenals het Treffen. Fantastisch!
Het gebeuren vond plaats in the middle of bubblefuck nowhere... anderen kennen het als Veendam. Het was een heerlijke stek waar ik mij me…

Morgenblond - Quote

De Morgenblond quotes zijn korte statements die jouw dag nét iets mooier, liever, grappiger of diepzinniger maken.

Welke groente kan gezaaid worden in december?

Bij mij gaat er vandaag niets gebeuren in de tuin, behalve kletsen met verjaardagsvisite die de verslaving bij houdt buiten ;-)

Maar voor wie niet jarig is (of wel en juist daarom de tuin in wil vluchten), wat kun je doen in de decembertuin?




Je zou binnen kiemgroenten kunnen zaaien (ja maar ik wilde juist naar buiten!), let er goed op dat er voldoende licht en warmte is. Misschien is het zelfs wel beter om gewoon even lekker niets te doen wat betreft het voorwerk voor de moestuin. Ga gewoon lekker naar de markt of een tuincentrum en koop wat winterplantjes voor in de tuin, steek een houtkacheltje aan, verwarm je met een dikke trui en chocomel en geniet van de decembertuin.

Ik ben heel benieuwd naar jullie tuin of balkon!